Algemeen

KUTSMOESEN!

 

Een jaar of twee geleden schreef ik dat ik wilde gaan schrijven.

Ik wist dat ik er blij van werd, ik inspireerde mijzelf en hopelijk ook anderen met het uitschrijven van mijn gedachten. Met het openen van nieuwe paden die mij duidelijk werden met het uitschrijven van de dingen die in mijn hoofd maar vooral mijn hart speelden.

Nu ben ik een jaartje of twee verder en er is weinig gebeurd? Ja er is wel iets gebeurd, best veel zelf, alleen zie je dat zelf niet omdat de aanpassingen geleidelijk gaan.
Met stappen bedoel ik schrijven, mensen inspireren, meer rust in mijzelf vinden. M.a.w. hetgeen ik blij van wordt en ik mijzelf had beloofd!
Ik wilde zo graag dingen gaan delen die iets met me deden, zowel positief als negatief en deze voor mijzelf gaan opschrijven.

VAN DIT ALLES HEB IK NIKS GEDAAN!

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik mij dat ik dit mogelijk ga publiceren en dat ik mijzelf ga corrigeren om wellicht beter over te komen.
Dat wil ik niet, ik wil schrijven oven dingen die er echt toe doen, en niet over hoe ik fucking over kom op de wereld, ik had zo gehoopt dat ik daar ver van kon blijven. Maar ik zit daar zo diep in.
Blijkbaar schrijf ik niet voor mijzelf maar om goedkeuring van anderen te verzamelen. EN BOEM! Daar is ie, ik realiseer me ineens dat ik niet schrijf voor mijzelf, maar voor de mensen die het lezen.

Shit dat is niet eerlijk, waarschijnlijk is dat het gevoel wat ik heb gehad om mijn innerlijke gids te negeren. De gids om zaken anders te gaan doen en meer te leren leven vanuit wie ik echt wil zijn, en dat is echt zijn. Zonder projecties, zonder nadenken, vrij.

– – – – –

Bovenstaande heb ik een jaar geleden (toevallig ook op mijn verjaardag geschreven). En er is niks gebeurd sinds toen. In ieder geval. Niet in wat ik wil zeggen en schrijven, dat blijft. Maar ik ga dit nu (een jaar later maar eens publiceren) om maar een stap gezet te hebben naar weer zin hebben om te schrijven.

Want als ik eerlijk ben verlang ik daar enorm na.

Reageer